Villar-Domingo


15
feb. 10

Domingo Villar en Barcelona

“Prémenos o urxente e esquecemos o importante. Eu creo que o escritor ten, cando esta a escribir, a oportunidade de pensar no importante e deixar a unha banda o urxente.” Domingo Villar.

Domingo Villar nunha charla de BCNegra, o dia 6 de febreiro de 2010. Fotografía: Núria Doya

O pasado sábado 6 tivemos a oportunidade e o pracer de saudar a Domingo Villar na Biblioteca da Barceloneta- La Fraternitat. Se cadra por fin, pois eu non tiña noticia que visitara a cidade con anterioridade. Sucedeu no marco da semana negra de Barcelona (BCNegra), nunha mesa redonda (Collita en castellà), que moderada por Raúl Argemí, tivo tamén a participación de José Luis Correa, Francisco José Jurado, José Ángel Mañas, Eduard Pascual i Rosa Ribas, ademais do creador de Leo Caldas.

No encontro os autores, todos eles co seu primeiro ou segundo traballo, falaron sobre a reaccións das súas primeiras historias e da súa ligazón coa cidade onde viven. De Domingo Villar collín ao ar esta cita, que transcribo aquí con imprecisión, porque non tiña onde apuntar no intre de escoitala.

A charla foi tamén a oportunidade para que lectores compulsivos non deixaran escapar aos seus autores preferidos. Rosa Ribas e máis Domingo Villar non puideron deixar a mesa sen antes firmar uns poucos exemplares das súas obras. Eu teño dende entón, o meu exemplar de A praia dos afogados asinado e con unha dedicatoria que non vou compartir. Non por nada, só  porque e para min.;-)

Agradecemento eterno a Núria Doya, da Biblioteca Barceloneta-La Fraternitat, pola cesión da fotografía.


2
des. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (10 e última)

RIMG1802puerto

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 22: Bar Puerto. 3 de agosto de 2009. “No Bar Puerto comíase sobre manteis de papel, aturando un ruido excesivo e, en moitas ocasións, en mesas compartidas [...]” (p. 157) Este é outro dos lugares verídicos, xunto co “Elixio”, que aparece na novela. Aquí si que estiven en máis dunha ocasión, aínda que nunca atopei a Caldas. Gustoume moito o lugar, e tamén que a camareira deste Bar fose quen lle dera ao inspector a idea de novelar o caso que tiña entre mans.

RIMG1804puerto

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 23: 3 de agosto de 2009. Un exemplar do título fai un cameo neste percorrido de imaxes baseado na súa lectura. Nunha desta ocasións nas que visitei o Bar Puerto, levei comigo un exemplar da Biblioteca Nodal de Vigo que estaba a ler nas vacacións.

Despídome hoxe, con tristura, deste paseo por Ollos de auga. A idea foi nun principio unha curiosidade e con ela só tiña a intención de intercalar algunha imaxe entre os meus escritos sobre libros e lecturas. Quero saudar a todos aqueles que chegaron até este blogue seguindo a pista de Leo Caldas e que  seguramente gozaron da primeira novela de Domingo Villar tanto coma min. Até un vindeiro paseo por A praia dos afogados.
;-)


16
nov. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (9)

A lei de Lem - Daniel Gonzalez Martin

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 19: Monte do Calvario. 1 de agosto de 2009. “Deixaron a estación de ferrocarril á esquerda e continuaron ascendendo en caravana cara ao ben chamado calvario.” (p. 160). Gústame moito esta rúa desta zona de Vigo. As casas non son altas e a zona en xeral parece conservar dalgunha maneira o ar de como era antes de ser “engulido” pola cidade.

RIMG1751camelias

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 20: Rúa das Camelias. 1 de agosto de 2009. “É o rapaz que hoxe apareceu asasinado dun disparo na noca nese apartamento da avenida das Camelias.” (p. 207). Nesta rúa vivía Orestes Rial. É unha rúa importante e unha das vías dos vitrasa cara o centro da cidade. É tamén a zona da cidade  onde “vivo” cando visito Vigo.

RIMG2035

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 21: Gato no porto pesqueiro. 13 de agosto de 2009. Este gato non ten relación coa novela. Se non lembro mal, creo que Caldas non nomea ningún felino en ningún intre. Podería dicir que me inspirou a timidez e soidade que vexo no protagonista da novela… Pero a verdade é que me pareceu simpático e decidín que aparecería nesta serie de o mesmo dia que fixen a fotografía. Por que si, sen motivo algún.


9
nov. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (8)

alameda

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 17: Feira do libro de Vigo. 20 de agosto de 2009 “Caldas viu, a través do cristal, as nais que falaban na Alameda” (p. 173). Nalgún intre desta serie de fotografías duns poucos escenarios de Ollos de auga recoñecín que visitar a cidade en verán tiña a contrapartida de atopar lugares pechados. Eu non vin as nais das que fala Caldas, pero si que atopei esta feira de libro antigo, que afortunadamente para min, faise no mes de vacacións. Sexa cal sexa a época do ano, Vigo sempre ten algunha cosa boa.

RIMG1603Alameda

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 18: Edificio Alameda. 20 de agosto de 2009. “Leo Caldas entrou no edificio da Alameda, saudou ao conserxe, subiu apresuradamente a escaleira e empurrou a porta do primeiro andar” (p. 171). Non o sei, pero eu diría que este é o edificio Alameda. Probas a favor desta suposición: a editorial do libro (Galaxia) esta na primeira planta e na porta principal do edificio: un E e máis un A ben grandes. Lóxico, non sí? ;-)


26
oct. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (7)

A lei de Lem - Daniel Gonzalez Martin

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 15: A Biblioteca nodal de Vigo. 11 de abril de 2009. “Descendeu polo empedrado deixando á dereita a biblioteca universitaria e a casa episcopal”. (p. 160). Esta biblioteca é outro gran lugar da cidade. Leo Caldas pasa ao seu carón esta vez, pero para mi é un los lugares onde proverme de lecturas cando estou en Vigo.

RIMG1763colon

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 16: Rúa Colón. 1 de agosto de 2009. “Subiron no coche pola rúa de Colón” (p. 160). Unha das rúas da cidade que leva até outras rúas tamén céntricas e importantes da zona. Subindo no sentido no que o fai Caldas pasamos por diante onde estaba hai tempo o bar “Teide”. Este bar é tamén escenario doutra novela viguesa: Sangue sobre a neve, de Manuel Forcadela. Foi ademais o primeiro post deste blogue.


19
oct. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (6)

sirenoNoite

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 13: O Sereo de noite. 8 de agosto de 2009. “Cando o inspector Caldas saíu do Elixio pasaban das nove e media do serán. O sol puxérase, mais o día aínda conservaba luz (p. 103)”. A primeira vez que a vin case que non me fixo efecto ningún. Pero da indiferenza do principio pasei, co paso do tempo, á atracción inevitábel. Agora sempre que paso por esta praza non deixo de botarlle unha mirada, aínda que sexa axiña, a esta escultura. Hai un intre descubrín non só que o seu autor é o escultor e escritor Paco Leiro, senón que os nadadores da estación marítima tamén os fixo el. Se cadra Leo Caldas tamén bótalle unha ollada ao Sereo mentres espera cruzar un paso de peóns o un semáforo virar a verde.

RIMG1970elixio

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 14: O Elixio, pechado. 8 de agosto 2009. Pechado! O Elixio non é ficción, é un local que existe de verdade. Como xa dixen visitei Vigo en agosto e por este motivo moitas cousas atopeinas pechadas. Neste caso laméntoo especialmente. Neste lugar fácese o mellor polbo da cidade. Son un adicto a este manxar e quedeime coas ganas de probar a receita do Elixio. Da vindeira visita a cidade non pasa.


12
oct. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (5)

Lapaman

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 11: Praia de Lapamán. 18 de agosto 2009. “Malia que non volvera dende neno, Leo Caldas recordaba nitidamente as árbores plantadas na orela da praia de Lapamán.” (p. 99). Coa lectura de Ollos de auga descubrín lugares que non coñecía. Un destes é esta praia, de augas mornas (se a comparamos con outras costas galegas), que esta en Bueu. Aquí Estévez ten un pequeno altercado coa fauna piscícola da zona. As secuelas deste encontro van traer consecuencias mais adiante no transcurso da historia.

0xeral

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 12: Hospital Xeral-Cíes. 3 de agosto 2009.  “Queren que lles facilite unha lista das persoas que teñen oa formol?” (p. 123). A perspectiva da fotografía non permite recoñecer que este hospital de paredes verdes é unha das torres da cidade. Non souben dende onde facer a fotografía e á final tiven que me quedar con esta.


5
oct. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (4)

gamboa

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 9: Antigas portas da cidade. 1 de agosto de 2009. “Leo Caldas atravesou a rúa do Príncipe, cruzou a Porta do Sol, e pasou debaixo da arcada que noutro tempo fora unha das portas da cidade vella. (p. 103). Un pouco máis adiante no mesmo parágrafo atopamos a referencia á biblioteca. Isto fíxome pensar que a arcada pola que pasa Caldas é a arcada que aínda existe, a carón da praza Das Artes. Pero na rúa Gamboa semella estar a verdadeira (ou ao menos isto lin nun xornal) antiga porta da cidade. Non sei cal destas información é certa. A miña suposición é que debían existir diversas portas.

oGrial

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 10: Rúa de Gamboa número 5. 1 de agosto de 2009. “Tomou a canella que levaba á concatedral, foi en dirección oposta ao templo e baixou pola rúa de Gamboa. No número 5 estaba o Grial” (p.104). Unha das limitacións de visitar Vigo no verán: atopar todo pechado. Saber que hai realmente no número 5 desta rúa vai ter que esperar a outra visita. Nesta ocasión puiden engadir outra incidencia ás miñas vacacións: as obras.


28
set. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (3)

concello

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 7: Concello de Vigo. 7 de agosto de 2009. “O inspector regresaba da comisaría da policía municipal, no edificio do Concello, onde lle entregara ao oficial as follas coas queixas e o rosario de enderezos… [...]” (p.45). O Concello mudou hai tempo do casco antigo a este edificio moderno, cadrado, e unhas das torres que destacan na liña do ceo da cidade. Na súa praza, nos dias da festas da cidade, pódese ver cine ao ar libre. Aloxa, efectivamente, as oficinas da Policía Municipal. Aquí reciben Caldas e máis Estévez as liortas do seu xefe.

Rua principe

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 8: Rúa do príncipe. 3 de agosto de 2009. “Caldas camiñaba polo empedrado da Rúa do Príncipe, xa sen rastro da actividade frenética dunhas horas atrás” (p.45). Sen dúbida a rúa mais transitada de Vigo, as “ramblas” da cidade: pallasos e músicos na rúa. A min gústame a vista do rio de persoas dende a praza das artes.


21
set. 09

Un paseo por “Ollos de auga” (2)

lagares

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 5: Desembocadura do río Lagares. 7 de agosto de 2009. “O coche rodeou o enreixado do recinto e encarou encabuxado a curva pechada que a estrada facía sobre a desembocadura do río Lagares” (p.23). Eu xa coñecía grazas a Siniestro Total o nome de este río. É doado ver como a xente pasea pola desembocadura camiñando pola veira da praia de Samil (tamén nomeada, por certo, polo grupo vigués na súas cancións).

A lei de Lem - Daniel Gonzalez Martin

Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem

Fotografía 6: O Berbés. 6 de agosto de 2009. “As súas arcadas graníticas, baixo as que se descargara a pesca noutros tempos [...]” Agora moi lonxe da liña de mar, estas casas tiñan hai anos a area ao seu carón.