Café literario (0): unha colección de sobres de azucre

Que lector non se sentou algunha vez nunha cafetería para avanzar nunha lectura coa compaña dun café? A resposta é, obviamente, que moitos. Seica está rifada a compaña dunha lectura cunha cervexa, un viño, unha copa…. Pois os estereotipos parecen dicir que así é, non si? Refírome a que a cervexa parece asociarse co visionado dun espectáculo e non como acompañante dunha lectura. Mais estou seguro que o comentado antes demostraríase falso. Eu son dos cafeteiros

Café literario é unha colección de sobre sobres de azucre de café. Empezou de forma accidental, conservando un sobre de azucre que me fixo moita graza ter entre as miñas mans. Trátase do sobre de ‘O refuxio do pescador’, un dos escenarios de ‘A praia dos afogados’, de Domingo Villar. Con este, ademais da inauguración, vou establecer a que vou chamar a Clase A: a preferida, a especial, á que pertencen sobres con nome de bares e restaurantes que aparecen nalgunha historia. Hai outros sobres que tamén serán válidos para esta colección. Aqueles que o nome do local coincida co nome do autor (ou autora, é visto) ou co título do libro. Quedan descartados os sobres nos que aparece unicamente a marca de café, a non ser que cumpra algún dos devanditos requisitos.

Formarán parte da colección:

A) O bar aparece nomeado na novela

B) O nome do bar coincide co título da novela

C) O nome do bar coincide co nome do autor ou da autora

D) Sobres que teñen citas de autores

Quero invitarvos a participar, sexades ou non lectores e (ou) cafeteiros. Por unha banda, porque se non teño a vosa axuda, esta colección non vai pasar da media ducia de sobres. Por outra, porque estou seguro que moitos tomardes o café nalgún lugar onde houbo algún asasinato, tiroteo, naufraxio, encontro ou desenlace (todos estes literarios, claro). Quen se anima?!

Graciñas por adiantado. :-)

Número 1. Sobre de azucre do Refugio del pescador (Daniel Gonzalez Martin)

4 pensaments a “Café literario (0): unha colección de sobres de azucre

  1. Dani

    Mais sempre podes roubar un sobreciño para min Peke! Cando te colla policía di que é para a A lei de Lem. Entenderano axiña….

    Era en Santiago que había un bar que se chama Momo? Que gran incorporación seria para esta colección
    :-D

    Unha aperta Peke

  2. peke

    Si, había un bar que se chamaba Momo, pero non sei se aínda existe. Hai máis de vinte e sete anos que marchei de alí e volvo moi de vez en cando, só para ver a familia.

Deixa un comentari

L'adreça electrònica no es publicarà Els camps necessaris estan marcats amb *

Podeu fer servir aquestes etiquetes i atributs HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>