Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem
Fotografía 1: Porto de Canido. 11 de agosto de 2009. “A illa que esta fronte o porto de Canido” (p.21) Esta é a referencia que lle da o inspector Leo Caldas a Rafael Estévez. Nun edificio da illa sucedeu un asasinato.
Foto de Daniel Gonzalez Martin – A lei de Lem
Fotografía 2: Illa da Toralla dende a praia. 7 de agosto de 2009. A esquerda da liña do horizonte o ponte que chega á illa, no centro da imaxe. Caldas leva anotado o enderezo que corresponde coo edificio branco (p.20). Omnipresente no paisaxe desperta en mi sempre que vou a Vigo a mesma pregunta: como sería a vista sen a torre?
Tags: Ollos de auga, Vigo na ficción
Hola!
Gracias por la serie de fotografías. A los que nos gustó la novela, pero no conocemos el lugar, sólo nos quedaba el recurso a la imaginación. Y vistas las fotografías, hay que decir que Villar describe los lugares con justicia. No es muy diferente de lo que me había imaginado. Mérito del narrador.
Un saludo!
Ola Lluís! E envido a este blogue
Celebro que che gusten as fotografías, e tamén que che gustara a novela. “Un paraíso en pendente”, deste xeito define Villar a cidade de Vigo. Eu recoñezo que non é unha cidade tan bonita como puidera ser Donosti ou Xixón, pero ten un ar, unha atmosfera moi particular. Agora ademais é tamén protagonista de novelas como “Ollos de auga”. Se tes a oportunidade de visitala non o dubides.
Graciñas polo comentario Lluís. Saúdos
